Kaakbrekers Voor efficiënte primaire groottereductie

Bij krachtvoer Kaakbrekers gaat het voermateriaal door de no-rebound hopper en komt in de Kamerovens. De grootteverkleining vindt plaats in het wigvormige gebied tussen de vaste breekarm en een die wordt bewogen door een excentrische aandrijfas. De elliptische beweging verplettert het monster dat vervolgens onder de zwaartekracht valt.

Zodra het monster kleiner is dan de uitblaasspleetbreedte, valt het in een uitneembare collector binnen de Kaakbreker. De continue instelling van de spleetbreedte met schaal zorgt voor een optimale grootteverkleining in overeenstemming met de ingestelde spleetbreedte. 

De verbrijzelingsprestaties van een Kaakbreker hangen af van de operationele hellingshoek van de kaken (1) en de ir-vorm, de snelheid en het bewegingsgedrag van de vier-bar-koppeling. Tijdens één omwenteling van de vier-bar-koppeling beweegt de brekende kaak in verticale en horizontale richting. Daarbij beweegt de spleetbreedte constant tussen een minimum en een maximum (2). De nominale spleetbreedte is ingesteld op het minimum.

De wisselwerking van een zeer kleine schuine hoek van de kaken, een kleine verandering in de spleetbreedte tot de ingestelde spleetbreedte en hoge snelheid resulteren in een extreem goede verbrijzelingsprestatie. Dit is bijvoorbeeld het geval bij tafelmodeleenheden zoals de BB 50 Kaakbreker.

Lage snelheid en een grote schuine hoek van de kaken resulteren daarentegen in vrij grove maalgroottes, zelfs met een gemiddelde verandering in spleetbreedte tot de ingestelde spleetbreedte. Deze combinatie komt vooral voor bij vloermodellen die grote monsterstukken kunnen herbergen, zoals de BB 300 Kaakbreker.

De verbrijzelingsverhouding van een Kaakbreker vloeit voort uit de maximaal haalbare eindfijnheid in verhouding tot de maximale voergrootte. Voor Retsch Kaakbrekers ligt deze tussen 26 en 220. Een hoge waarde weerspiegelt de capaciteit van een Kaakbreker om grote monsterstukken te accepteren en krachtige verbrijzelingsprestaties te leveren, wat resulteert in een hoge eindfijnheid.

Mechanische groottevermindering van vaste stoffen leidt onvermijdelijk tot slijtage van het Slijp gereedschap, het zogenaamde schuren. Dit betekent dat tijdens het Slijpen, bijvoorbeeld met Slijpen gereedschap van staal, een bepaalde hoeveelheid stalen componenten en zware metalen, chroom, enz., In het algemeen ligt schuren in het ppm- of ppb-bereik.

Toch moet het Slijpen zo verontreinigingsvrij mogelijk worden uitgevoerd. Bij latere analyse voor zware metalen is het bijvoorbeeld raadzaam om breekbekken te kiezen van een materiaal dat zo weinig of geen zware metalen bevat. Ook de slijtvastheid speelt een rol, die varieert afhankelijk van het materiaal. 

Breekbekken voor het assortiment Kaakbrekers van Retsch zijn verkrijgbaar in de volgende materialen:

• mangaanstaal
• roestvrij staal
• roestvrij staal 316L
• NiHard4
• wolfraamcarbide
• zirkoniumoxide

Staal is ferromateriaal waarvan het koolstofgehalte over het algemeen minder dan 2% bedraagt. Chemisch gezien is staal een legering van ijzer en ijzercarbide. Om de chemische en mechanische eigenschappen van staal te beïnvloeden worden andere metalen toegevoegd (bijvoorbeeld chroom en mangaan).

In tegenstelling tot staal is gietijzer hard en breekbaar door een koolstofgehalte van meer dan 2%. Gietijzer wordt niet gesmeed, maar in de juiste vorm gegoten. 

• mangaanstaal
  Het mangaangehalte ligt tussen 12% - 14%, het koolstofgehalte tussen 1% - 1,2%.Mangaanstaal bereikt hardheidswaarden van meer dan 600 HV (ongeveer 55 HRC).
  
• roestvrij staal
  Corrosiebestendig staal met een extreem dunne, onzichtbare oxidebeschermende laag die zich vormt bij een chroomgehalte > 12%. De corrosiebestendigheid neemt toe met het chroomgehalte van het staal.
  
• roestvrij staal 316L
  Roestvrij staal met een combinatie van een hoog chroomgehalte van 17-19% en een zeer laag koolstofgehalte <0,03%. Hoge corrosiebestendigheid, zelfs in gechloreerde media en hoge zuurbestendigheid.
  
• staal voor het malen zonder zware metalen 1.1750 | 1.0038
  Deze staalsoorten zijn vrij van chroom en nikkel en kunnen gebruikt worden voor monstervoorbereiding tot zware metaalanalyse, mits eventuele ijzerslijtage niet hindert.Ze hebben een hardheid tot 62 HRC en zijn niet corrosiebestendig.
  
• gietijzer NiHard4
  Hooggelegeerd gietijzer met een zeer hoge slijtvastheid en slagvastheid. De hardheid is 550 - 700 HBW door een hoog koolstofgehalte van 2,6 - 32%.

Keramiek is een verscheidenheid aan anorganische, niet-metalen materialen die met toevoeging van water worden gevormd, bij kamertemperatuur worden gedroogd en vervolgens bij hoge temperaturen door een bakproces worden gehard (sinteren), waardoor hun karakteristieke eigenschappen worden verkregen.

• wolfraamcarbide
  Wolfraamcarbide is een van de harde metalen. Een kobaltgehalte van 6-10% verhoogt de taaiheid van het materiaal en minimaliseert slijtage. Wolfraamcarbide wordt gekenmerkt door zijn zeer hoge hardheid en slijtvastheid.
• zirkoniumoxide
  De belangrijkste grondstof voor de productie van zirkoniumoxidekeramiek (ZrO₂) is het mineraal zirkonium (ZrSiO₄). ZrO₂ wordt daaruit verkregen door smelten met cokes en kalk. Zirkoniumoxide is zeer stabiel tegen thermische, chemische en mechanische invloeden en daarom zeer geschikt voor Slijpende gereedschappen.